De rol van de jaarrekening bij steunvorderingen

Bij een faillissementsaanvraag speelt het vereiste van meerdere schuldeisers een centrale rol. Dit wordt ook wel het pluraliteitsvereiste genoemd. Om hieraan te voldoen, moet de aanvrager naast zijn eigen vordering beschikken over een zogenoemde steunvordering. In de praktijk blijkt het echter vaak lastig om een tweede schuldeiser te vinden. De vraag rijst daarom of een jaarrekening van de schuldenaar kan dienen als bron voor een steunvordering.

Wat is een steunvordering?

Een steunvordering is een schuld van de schuldenaar aan een andere schuldeiser dan de aanvrager. Deze tweede vordering is nodig om aannemelijk te maken dat de schuldenaar meerdere schuldeisers onbetaald laat.

Opvallend is dat de steunvordering niet uitgebreid bewezen hoeft te worden. Het is voldoende dat deze “summierlijk blijkt”, wat betekent dat een eenvoudige en snelle toets door de rechter volstaat.

Probleem: gebrek aan informatie

Voor schuldeisers is het vaak moeilijk om inzicht te krijgen in andere schulden van de debiteur. Zij hebben immers geen toegang tot de administratie van de schuldenaar. Hierdoor kan het vinden van een steunvordering een obstakel vormen bij het aanvragen van een faillissement.

Dit probleem heeft geleid tot de zoektocht naar alternatieve bronnen waaruit een tweede schuld kan worden afgeleid.

De jaarrekening als mogelijke bron

Een mogelijke oplossing ligt in de jaarrekening van de schuldenaar. In een jaarrekening staan vaak verschillende schulden vermeld, zoals langlopende schulden of schulden aan leveranciers. Deze posten kunnen aanwijzingen geven dat er meerdere schuldeisers zijn.

Hoewel een jaarrekening niet altijd volledig actueel is, kan deze toch voldoende aanknopingspunten bieden om aannemelijk te maken dat er een steunvordering bestaat. Het gaat immers niet om volledig bewijs, maar om een summiere onderbouwing.

Beperkingen en aandachtspunten

Het gebruik van een jaarrekening kent wel beperkingen. Zo kan de informatie verouderd zijn of niet duidelijk maken of een schuld nog bestaat. Ook is niet altijd zichtbaar of een schuld daadwerkelijk onbetaald wordt gelaten.

Daarnaast moet de rechter nog steeds overtuigd zijn dat sprake is van een reële tweede vordering. Een jaarrekening kan dus helpen, maar biedt geen garantie dat aan het pluraliteitsvereiste wordt voldaan.

Conclusie

De jaarrekening kan in bepaalde gevallen een nuttig hulpmiddel zijn bij het aantonen van een steunvordering. Vooral wanneer andere informatie ontbreekt, kan deze financiële bron aanwijzingen geven voor het bestaan van meerdere schuldeisers.

Toch blijft voorzichtigheid geboden. De jaarrekening vormt slechts een indicatie en moet in samenhang met andere omstandigheden worden beoordeeld. Uiteindelijk draait het erom dat de rechter summierlijk kan vaststellen dat de schuldenaar meerdere schulden onbetaald laat, zodat een faillissement kan worden uitgesproken.

Vragen?

Heeft u vragen naar aanleiding van dit artikel? Neem contact op met een van onze advocaten via de mail, telefonisch of vul het contactformulier in voor een vrijblijvend eerste gesprek. Wij denken graag met u mee!