Nieuws

Hard werken? Maximaal 48 uur per week!

In haar arrest van 14 oktober 2010 (JAR 2010/297) heeft het Europese Hof bevestigd dat de lidstaten van de Europese Unie niet lichtvoetig mogen omgaan met de Europese Richtlijn inzake de organisatie van de arbeidstijd. In deze Richtlijn is bepaald dat de maximale arbeidsduur niet meer dan 48 uren per week mag bedragen. Het Hof stelt dat het maximum voor de gemiddelde wekelijkse arbeidstijd een bijzonder belangrijk voorschrift van sociaal recht is, dat voor alle werknemers geldt als een minimumnorm ter bescherming van hun veiligheid en hun gezondheid. Om de volle werking van de richtlijn te verzekeren, moeten de lidstaten elke overschrijding van de vastgestelde maximale arbeidstijd voorkomen. Het is de lidstaten daarbij niet toegestaan eenzijdig de strekking van dit voorschrift te bepalen door daaraan voorwaarden te verbinden, aldus het Hof.

De zaak werd door de Duitse rechter voorgelegd aan het EuropeseHof. Een werknemer is sinds 10 mei 1992 in dienst van de Duitse stad Halle en heeft de rang van hoofdbrandmeester. Tot en met 4 januari 2007 werkte de werknemer als chauffeur bij het interventieteam “brandbestrijding” van de brandweer van de stad Halle. Zijn gemiddelde wekelijkse arbeidstijd bedroeg 54 uur. Begin 2006 deelde het stadsbestuur van Halle de medewerkers van het interventieteam mede dat zij naar het commandocentrum van de brandweer zouden worden overgeplaatst, indien zij wensten dat de maximale arbeidstijd uit de Richtlijn zou worden toegepast. De werknemer heeft de werkgever vervolgens verzocht zijn arbeidstijd conform de Richtlijn te beperken tot maximaal 48 uur, maar heeft aangegeven niet te willen worden overgeplaatst van het interventieteam naar het commandocentrum. Naar aanleiding van het verzoek van de werknemer tot handhaving van de maximale arbeidstijd, heeft de stad Halle de werknemer toch overgeplaatst naar het commandocentrum. Omdat de werknemer niet instemde met de overplaatsing, heeft hij zich tot de rechter gewend.

De nationale rechter in Duitsland verzocht daarop het Europese Hof zich uit te laten over de vraag of de maximale arbeidstijd (van 48 uren) aldus moet worden uitgelegd dat het in de weg staat een werknemer gedwongen over te plaatsen naar een andere dienst, wanneer deze werknemer van die overplaatsing geen enkel nadeel zal ondervinden. Met andere woorden, mag de werkgever de werknemer met behoud van salaris en overige arbeidsvoorwaarden wel overplaatsen indien de werkgever de werknemer naleving van de maximale arbeidstijd niet kan garanderen.

Het Hof overweegt dat de maximale arbeidstijd voor alle werknemers geldt als een minimumnorm ter bescherming van hun veiligheid en hun gezondheid. De lidstaten hebben de verplichting om elke overschrijding te voorkomen. Kortom, de stad Halle handelde in strijd met de Richtlijn door de werknemergedwongen over te plaatsen. Het feit dat de werknemer daar geen nadeel aan zou ondervinden, was niet ter zake doende.

Als werkgever heeft u dus de zorgplicht te voorkomen dat werknemers (stelselmatig) de maximale arbeidstijd overschrijden. Overschrijding van de arbeidstijd kan leiden tot aansprakelijkheid van de werkgever voor de schade ten gevolge daarvan. Waakzaamheid is dus geboden.

Voor meer informatie vragen over het bovenstaande kunt u contact opnemen met mr. M. van Westendorp of mr. B.J.C. Boogers.

Terug naar boven